เว้นพื้นที่….ให้ความเข้าใจได้มีที่ยืน

เว้นพื้นที่….ให้ความเข้าใจได้มีที่ยืน

มีฝาแฝดอยู่คู่หนึ่ง คนหนึ่งชื่อ “ความรัก” อีกคนชื่อ “ความทุกข์” โดยเฉพาะความรักเป็นผู้ที่มนุษย์ชื่นชอบที่จะทำความคุ้นเคยมากกว่า ส่วนความทุกข์นั้นกับไม่มีใครต้องการทำความรู้จัก

เมื่อเป็นเช่นนี้อยู่นานวัน ความรักก็เกิดความรู้สึกว่า มีผู้คนหมายปองตัวเองมากมาย จึงคิดตีตัวออห่างความทุกข์ แต่เมื่อความรักไปที่ใด ความรักข์ก็จะติดตามไปในที่สุด ความรักก็ทนไม่ไหว จึงต้องว่าความทุกข์

“ช้าว่าเราแยกกันอยู่ดีกว่า ต่อไปนี้เจ้าควรอยู่ห่างๆช้าเอาไว้ ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน”

เมื่อความทุกข์ได้รับฟังเช่นนั้น แทนที่จะยินยอมทำตม กลับกล่าวว่า

“เราเป็นฝาแฝดกันมิใช่รึ จะแยกจากกันได้อย่างไร”

“มันต้องได้สิ ข้ายินดีที่จะเป็นฝ่ายเดินออกไปจากชีวิตเจ้าเอง” ความรักกล่าวด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

“เจ้าเขาใจอะไรผิดไปหรือเปล่า?” ความทุกข์ทักท้วง

“เข้าใจอะไรผิด?” ความรักถามซ้ำด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

เมื่อต้องมีคำอธิบายมากกว่าการสนทนาอย่างธรรมดา ความทุกข์จึงกล่าวกับความรักว่า

 “การที่เจ้าคิดว่าคนจะมีความสุขได้ เพราะเลือกที่จะอยู่กับความรักอย่างเดียวนั้น ถือว่าเป้นความเข้าใจที่ผิด เป็นกลลวงที่มาหลอกชีวิตให้หลงจากความจริง เพราเมื่อใดที่ใครต้องการเฉพาะความรักอย่างเดียว โดยไม่ใส่ใจที่จะทำความรู้จักกับความทุกข์ สักวันหนึ่งรักนั้นก็จะแปรเปลี่ยนไปสูความร้าย เพราะปราศจากกรเรียนรู้ที่จะอยู่กับความจริงของชีวิต”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *