ชุติปัญโญ บอกใจอีกครั้งว่ายังไหว

ชุติปัญโญ

บอกใจอีกครั้งว่ายังไหว

       มองเขา เพื่อเห็นเรา

        ความสุขในชีวิตของคนเรามีหลายระดับ ทั้งแบบตื้นเขินและลุ่มลึก ตามความต้องการที่ต่างกัน ขึ้นอยู่กับว่าใครจะมีวิธีค้นหารายละเอียดของความสุขได้มากกว่า         

           ความสุขในระดับพื้นฐานของคนทั่วไป มักอาศัยสิ่งที่เป็นวัตถุมาคอยหล่อเลี้ยงใจให้รู้สึกดี อาจเป็นการไขว่คว้าแลกเปลี่ยนมาด้วยเงินตรา หรือสร้างวัตถุขึ้นมาด้วยตัวเอง

เป็นความสุขที่ใครก็อาจช่วงชิงมาเป็นเจ้าของได้ หากมีเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนที่เหมาะสมเป็นข้อต่อรอง ทว่าท้ายที่สุดสิ่งที่ได้ครอบครองก็มักจะเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เพราะมันเป็นความสุขที่ไม่จีรังยั่งยืน

ส่วนสุขที่ลุ่มลึกนั้น จะเกิดจากความสงบของใจเป็นสำคัญ เป็นความรู้สึกที่ได้มาอย่างไม่ต้องอาศัยการแลกเปลี่ยนด้วยวัตถุ

แต่เกิดจากความเข้าใจที่ก่อตัวขึ้นภายใน โดยที่เราสามารถจัดระเบียบและจัดการวางลงได้ในตำแหน่งที่พอดี เป็นความสุขอันประณีต ละเอียดอ่อน ที่สัมผัสคราใด ก็ทำให้ “ใจ” รู้สึกดี ทว่าปัญหาของการแสวงหาความสุขที่ลุ่มลึกก็คือเรามักไม่รู้วาจะไขว่คว้าหรือทำให้มันเกิดขึ้นได้อย่างไร ?

เพราะแม้เราจะมีดวงตาสำหรับมองเห็นสิ่งต่างๆเหมือนกัน แต่ทุกคนกลับมีวิธีมองชีวิต และโลกที่แตกต่างกันออกไป บางคนมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ แต่ก็ไม่สามารถเข้าถึงแก่นแห่งสาระ ทุกอย่างที่ควรจะมีคุณค่า จึงเดินหนีหน้าไปอย่างไม่ใยดี

แต่บางคนมีวิธีมองโลกในมุมที่สร้างสุข ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจึงเป็นสะพานเชื่อมต่อให้ความรู้สึกดีๆ ได้เดินเข้ามาสู้ใจ แม้สิ่งที่หลายคนมองว่าเป็นปัญหา แต่คนที่   “มองโลกเป็น” จะสามารถนำพาความสงบเย็นมาประทับไว้ในเรือนใจได้เสมอ

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Bookmarks